Maastrichts volkslied (in Limburgs dialect)
(Fons Olterdissen 1865-1923)
Maastricht Hymne/Maastricht Anthem

Jao dieg hùbs us aon ’t hart gelege,
Mestreech, door alle iewen heer,
veer bleeve dieg altied genege
en deilde dreufheid en plezeer.
Veer huurde nao dien aw histories,
te peerd op grampeer ziene schoet.
Eus ouge blonke beij dien glories,
of perelde beij diene noet.

Doe, blom vaan Nederlands landouwe,
gegreujt op ’t graaf vaan Sintervaos,
bis weerdig dobbel te beschouwe,
gespiegeld in de blanke Maos.
Ein Staar, de witste oet de klaore,
bescheijnt dieg mèt heur straole zach
en, um dieg zuver te bewaore,
‘nen Ingel hèlt beij dieg de wach.

Wie dèks woord ste neet priesgegeve,
mè heels dien kroen tog opgerieg
en ongeknak bis te gebleve
door euze band vaan trouw aon dieg.
Doarum de hand us tougestoke,
Het oug gerieg op ’t stareleeg,
en weurd dat oug daan ins gebroke,
daan beijt veur us het aait Mestreech.


 

AndreRieuFans.com
information provided by
Ineke Cornelissen